وقتی یک راه‌حل دیگر کافی نبود؛ داستان توسعه وب‌سرویس سپیدیار
بعد از اینکه نسخه اولیه وب‌سرویس ساخته و راه‌اندازی شد، کم‌کم تعداد مجموعه‌هایی که از آن استفاده می‌کردند بیشتر شد.
وب‌سرویس دیگر فقط یک راهکار برای حل مشکل یک پروژه نبود؛ حالا بیش از ۲۰ مجموعه از آن استفاده می‌کردند.
اما همین اتفاق، مسئله جدیدی را برای ما روشن کرد.
هرچه تعداد استفاده‌کنندگان بیشتر می‌شد، درخواست‌ها و نیازهای متفاوت‌تری هم از سمت شرکت‌ها به دست ما می‌رسید.
در ابتدا، مسئله اصلی اتصال سایت به نرم‌افزار حسابداری بود؛ اما حالا شرایط تغییر کرده بود.
یک شرکت می‌خواست اطلاعاتش روی اپلیکیشن هم در دسترس باشد.
شرکت دیگری نیاز داشت وب‌سرویس به نرم‌افزار حسابداری متفاوتی متصل شود.
مجموعه‌ای دیگر فرآیندها و ساختار متفاوتی داشت و انتظار داشت وب‌سرویس متناسب با همان ساختار برایش کار کند.
اینجا متوجه شدیم که دیگر نمی‌توانیم برای هر درخواست، یک راهکار جداگانه بسازیم.
یک سؤال جدید
چطور وب‌سرویسی بسازیم که فقط برای یک نوع اتصال یا یک نوع کسب‌وکار نباشد؟
این بار باید خود ساختار وب‌سرویس را دوباره بررسی می‌کردیم.
به جای اینکه هر بار برای یک نیاز جدید بخشی به سیستم اضافه کنیم، تصمیم گرفتیم ساختار آن را به شکل دیگری توسعه دهیم؛ ساختاری که دست ما را برای اتصال به سیستم‌ها و کاربردهای مختلف بازتر بگذارد.
بنابراین توسعه وب‌سرویس را با یک رویکرد و تکنولوژی جدید شروع کردیم.
هدف این بود که وب‌سرویس دیگر فقط یک مسیر ارتباطی بین سایت و نرم‌افزار حسابداری نباشد؛ بلکه بتواند بر اساس نیاز هر مجموعه، با سیستم‌ها و محصولات مختلف ارتباط برقرار کند.
وب‌سرویس، یک قدم جلوتر رفت
نتیجه این تغییر، وب‌سرویسی بود که دیگر به یک کاربرد مشخص محدود نمی‌شد.
امروز این وب‌سرویس می‌تواند با CRM، سایت، اپلیکیشن‌های مختلف و ساختارهای نرم‌افزاری دیگر ارتباط برقرار کند و اطلاعات را میان سیستم‌های مختلف جابه‌جا کند.
در واقع، چیزی که ابتدا برای حل یک مشکل مشخص ساخته شده بود، در طول استفاده و مواجهه با نیازهای واقعی شرکت‌ها، تبدیل به یک زیرساخت انعطاف‌پذیرتر شد.
جمع‌بندی؛ یک مشکل واقعی، یک راهکار واقعی
اما این پایان مسیر نبود.
هرچه ارتباط بین سیستم‌ها گسترده‌تر می‌شد، نیازهای جدیدتری هم شکل می‌گرفت؛ از نوع اطلاعاتی که باید منتقل می‌شد تا نحوه ارتباط سیستم‌ها با یکدیگر.
و اینجا بود که مرحله بعدی داستان وب‌سرویس سپیدیار شروع شد:
وقتی دیگر فقط بحث «اتصال» نبود؛ بحث این بود که سیستم‌های مختلف چطور باید با یکدیگر صحبت کنند.